GDZIE SIĘ MIŁOŚĆ ZAPODZIAŁA,
CZEMU O MNIE ZAPOMNIAŁA?
Do drzwi puka „Dobry Pan”,
- Pełną teczkę szczęścia mam,
W paragrafy pozbierane,
Łzami „BIEDY” podpisane.
Teraz z Dzieckiem pluszak śpi,
Miś ma zbierać Jego łzy,
Choć do gardła serce skacze,
Dziecko jednak nie zapłacze.
Tam gdzie szczęście Jego było,
Tam łzy swoje zostawiło.
A gdzie MIŁOŚĆ, gdzie jej CUD,
Którą nam obiecał BÓG ?
MIŁOŚĆ ? – W domu, tam gdzie Mama,
Łzami nędzy otulana.
„DOBRE PAŃSTWO” nie dla Niego,
Chce być Synkiem nie Kolegą.
Krzywda będzie w nim wzrastała,
Duszę będzie zatruwała.
RADZĘ: PARAGRAFY POCHOWAJCIE,
CHLEB I M I Ł O Ś Ć DZIECIOM DAJCIE. GAG-a
Prawo dziecka do wychowania w rodzinie, do przebywania razem z rodzicami jest najpełniej realizowane, gdy oboje rodzice ponoszą odpowiedzialność za wychowanie i rozwój dziecka. Państwo ma, według Konwencji Praw Dziecka podejmować wszelkie możliwe działania, aby tak się stało. Tylko wtedy spełnione zostanie prawo dziecka do wychowania w rodzinie, będące jednym z kluczowych praw określonych w Konwencji Praw Dziecka będzie spełnione.
Oddzielenie dziecka od rodziców powinno być ostatecznością, trudno jest państwu spełnić rolę dobrego rodzica. Sieroty naturalne, a jeszcze częściej społeczne zajmują czołowe miejsca w statystykach dotyczących złego wykształcenia, przestępstw, prostytucji, przedwczesnych ciąż, bezrobocia i biedy.
Ks. Lech Tranda
Wiceprzewodniczący Rady
Polskiego Komitetu Narodowego UNICEF

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz